* *
*[image:
?ui=2&view=att&th=1250ca566adc9af8&attid=0.1&disp=attd&realattid=ii_1250ca5 66adc9af8&zw]
*
**
**
**
**
**
*Dertler, acılar ve çaresizlikler...
İnsan eli kolu bağlı bir vaziyette Rabbi'ne (c.c.) teslim olduğunda,
karanlıklar aydınlığa döner... Herşeyin en iyisini bilen O'dur (c.c.). Bizim
gidecek başka kapımız mı var?
Keşke, Rabbimize her zaman niçinsiz ve nedensiz olarak teslim olabilsek...
O'nu (c.c.) bilip vicdanımızda O'nun (c.c.) irfanına erdikten sonra
mükellef olduğumuz hususlar mevzuunda "niçin böyle oldu?", "neden bunlar hep
benim başıma geliyor?", "ALLAH'ım (c.c.) neydi günahım!" demeden sadece ve
sadece teslim olmamız nispetinde O'na (c.c.) karşı şükran borcumuzu eda
edebilsek... Kapısının sadık tasmalı kulları olarak yüzümüzü kapısının
eşiğinden ayırmayıp "Rabbim (c.c.) günahkar kulun kapına geldi.. bahtına
düştüm.." deyip kendimizi O'nun (c.c.) rahmet kollarına bırakabilsek...*
*Sözün burasında bir misal olması bakımından kadınlık dünyasının
sultanlarından Hz. Hacer Validemizin teslimiyetini nazarlara arz edelim.
Hz. İbrahim, kucağındaki çocuğuyla birlikte Hz. Hacer anamızı ekinin
bitmediği, suyunun olmadığı kupkuru bir çöle, şimdiki adıyla Mekke'ye
bırakmakla emrolunur. Eşini ve biricik oğlunu orada bırakan Hz. İbrahim
geriye döner. Biraz ilerlemiştir ki, arkadan ağzı kevser içesi, Rasul-i
Ekrem'e gerçekten nine ve anne olacak büyük kadın Hz. Hacer'in sesi duyulur:
"Ya İbrahim, Ya İbrahim! Bizi burada bırakman ALLAH'ın emri mi yoksa kendi
isteğin mi?" Bunun üzerine Hz. İbrahim, "ALLAH'ın emri ile seni buraya
bıraktım Ya Hacer" der. Bu sözleri duyan Hz. Hacer'in dudaklarından şu
sözler dökülür: "Madem ALLAH'ın emriyle getirip bizi buraya bıraktın, gayri
ALLAH bizi terk etmez. ALLAH'a teslim olmak, emrettiği şeyleri yerine
getirirken, bizi zayi ve terk etmeyeceğine inanmak lazım."*
*BAHTINA DÜŞTÜM YA RABBİ!*
*O sırada başta İki Cihan Serveri Fahri Kainat Efendimiz (S.A.V.) olmak
üzere kıyamete kadar gelecek nurlu halkanın başı, onların şerefli dedeleri
Hz. İsmail bir çocuktur.
Başında koruyucu olarak anasından başka kimsesi yoktur. Etrafta su ve
yiyecek namına bir şey görülmüyordu. Hz. İbrahim eşini orada bırakıp
uzaklaştıktan sonra bütün yük, Hz. Hacer'in omuzlarına kalmıştır. Ama o,
"Rabbin emriyle olduktan sonra gam yemem" diyordu.
Biraz sonra çocuk susayınca ağlamaya başlar. Anne bir yudum su bulabilmek
için sağa sola koşar. İlk gözüne ilişen Safa tepesi olur. Safa kapısından
dışarı çıkar, "Acaba bir yerde su görebilir miyim.. suyun alameti olan
kuşlara şahit olabilir miyim.. ben ne olursam olayım ama şu yavrucuk ağlıyor
ve içim parçalanıyor" duygu ve düşüncesiyle tepeye tırmanır.*
*Safa'da bir şey göremeyince Merve tepesine tırmanır ve Safa ile Merve
arasındaki bu geliş gidişler yedi defa olur. Dört defa gider, üç defa gelir.
İyice yorulan ve takati kalmayan Hz. Hacer anamız, "Artık bittim Ya Rabbi.
Bütün sebeplere sarıldım. Bu yavruyu bırakıp gidemem. Senin emrine muhalefet
de edemem. Bahtına düştüm" diye inler
. Bu içten yapılan dua, Cenab-ı Hakk'ın (c.c.) rahmetini harekete geçirir ve
ilahi emirle Hz. İsmail ayağını yere vurunca yerden bir su (zemzem suyu)
fışkırır. Ve bu sudan hem anne hem de çocuğu kana kana içerler.
Evet Hz. Hacer validemiz, teslimiyetinin meyvesini böyle görür ve aynı
zamanda kıyamete kadar gelecek olan müminlere de nice dersler verir. (İbn
Sad, Tabakat, 1/50-164)*
*Musibetlerimizi def edecek, bizi huzura kavuşturacak, gönül dünyamızda
zemzemler fışkırtacak, bizi iman ufkuna ulaştıracak, kanayan yaralarımızı
dindirecek ve bize inşirah verecek olan sadece ve sadece Rabb'imizdir (celle
celâluhu). Biz, sebeplere sonuna kadar sarılıp ALLAH'ın (c.c.) bize verdiği
imkanları kullanacağız. İşte bu noktadan sonra ALLAH'ın bitip tükenme
bilmeyen kudret ve kuvvetine şahit olacağız.
Gecemiz gündüz olacak, şafaklar atacak, ak horozlar ötecek, çatlak sesler
dinecek, meseleyi ters anlayanlar kaybolup gidecektir. Bize düşen niçinsiz
ve nedensiz olarak teslim olmak, sadakatle O'nun (c.c.) kapısından
ayrılmamak ve bir ömür boyu O'nu (c.c.) tanıyıp tanıtmaya çalışmaktır.
--------------------
--
Ezan, bir şehrin ufuklarında yankılandığında, şehrin biçimsizliği
ortadan kalkar; sokaklar, caddeler, meydanlar, duvarlar Kâbe'nin
eteğine doğru savrulur. Sanki sesten ötürü bir Kâbe inşa edilir
kulakların eşiğinde.(SENAİ DEMİRCİ)
**http://gulask20.blogspot.com* <http://gulask20.blogspot.com/>
*http://gulask.milletmeclisi.com* <http://gulask.milletmeclisi.com/>
|
